Berghouding.
Sta rechtop, voeten heupbreedte, knieën van het slot, aandacht naar de handen.
Breng beide handen met een wijde zijwaartse boog naar omhoog, en strengel de vingers in elkaar, behalve de wijsvingers. Aandacht naar de toppen van wijsvingers.
Voel hoe er inademend ruimte ontstaat in de romp, waardoor je moeiteloos de armen wat verder boven het hoofd kunt strekken. Bij elke inademing is er meer ruimte. Richt dan de aandacht op de adem in het midden van de romp. Voel hoe ook hier dankzij de grotere ruimte een intense adem mogelijk wordt. Spanningen die zich in dit gebied ophopen, kunnen dankzij de adem worden opgelost.
(Uit: Yoga voor dag en nacht, Mieke de Bock en Miriam Wapenaar)
Tekst van de maand:
Vandaag zeg ik wanneer ik in de spiegel kijk: Ïk hou van je. Je bent helemaal welkom bij mij!
( Kaartenset: Vandaag)
Verhaal van de maand:
De wolk
Een wolk wilde weten wie hij was en vroeg aan de andere wolken om hem heen: “Kunnen jullie me zeggen wie ik ben?” Maar de wolken haalden hun schouders op en gaven geen antwoord. ’”Is er dan niemand die kan zeggen wie ik ben en wat ik hier doe? “vroeg de wolk aan niemand in het bijzonder.
En de aarde antwoordde: ”Ik kan niet zeggen wie je bent, maar ik kan je misschien wel helpen ontdekken wie je bent.”
En langzaam draaide hij zich voor de zon. Bij de eerste aanraking van het zonlicht voelde de wolk al een kleine verandering, alhoewel hij nog niet wist wat het precies was. En toen zag hij onder zich opeens zijn eigen schaduw. “Ben ik dat? Het beweegt precies zoals ik en ook zijn vorm lijkt op die van mij.”
Maar de aarde gaf geen antwoord en draaide zich verder naar de zon. De wolk voelde zich langzaam leger worden, en toen hij onder zich keek, zag hij dikke druppels uit zichzelf komen.
“Ben ik dat?” vroeg hij. Maar de aarde gaf geen antwoord en draaide zich nog verder naar de zon. Tot op het hoogste punt dat aan de hemel bereikt kan worden. De wolk voelde zich steeds dunner en ijler worden. En onder hem verdween langzaam zijn schaduw.
Vlak voordat ook het laatste restje wolk door de zon zou worden verdampt zie de wolk: “Nu weet ik wie ik ben.”
En de aarde glimlachte.
(Uit lente in je hart, verhalen en parabels uit Oost en west , Erich Kaniok)
Affirmatie van de maand:
Hoe meer ik mijzelf laat zien, des te meer er is van mij om van te houden.(Inzichtkaarten)
