Uit: over de brug een honderdtal verhalen BMC groep
Op de slotdag van een conferentie liep de conferentieleider naar het open raam en keek naar buiten. Toen vroeg hij of iemand nog een vraag wilde stellen. Iemand vroeg hem half lachend: “wat is de zin van het leven?” De aanwezigen begonnen een beetje te grinniken en maakten aanstalten om op te staan . Maar de conferentieleider stak zijn hand op om stilte te vragen en zie: “Ik wil je vraag graag beantwoorden”. Hij pakte zijn portemonnee uit zijn achterzak en haalde er een klein spiegeltje uit, zo groot als een geldstuk. Toen vertelde hij het volgende: ”In de tweede wereldoorlog was ik een klein jochie, we waren straatarm en woonden in een klein dorpje achteraf. Op een dag vond ik scherven van een spiegel. Een Duitse motorfiets was op die plek verongelukt. Ik probeerde alle stukjes te vinden en de spiegel in elkaar te zetten, maar dat lukte niet. Ik besloot het grootste stuk te houden. Dit stuk dus. Ik schuurde het net zolang langs een steen tot het rond was. Ik speelde ermee en raakte gefascineerd door het feit dat het spiegeltje licht kon weerkaatsen op plaatsen waar de zon nooit scheen.. Ik maakte er een sport van om het licht te laten schijnen op de meest ontoegankelijke plaatsen waar het licht nooit kwam. Toen ik een man werd, groeide de gedachte dat het niet alleen een kinderspel was, maar een metafoor voor wat ik kon doen met mijn leven. Ik begreep dat ik zelf niet de bron van het licht ben. Maar licht, of het nu in de vorm is van waarheid, begrip of kennis, is er gewoon, maar het schijnt pas op de donkere plaatsen als ik het weerkaats. Ik ben een stukje van een grote spiegel, wiens omvang en vorm ik geen idee heb. Maar met mijn gaven kan ik dus licht weerkaatsen in de donkere plekjes van deze wereld, in de donkere hoeken van de harten van mensen en kan ik ertoe doen in het leven van mensen. Dat is waar het betreft om gaat. Dat is de zin van mijn leven.
Oefening:
Wiegen:
Zet de voeten op heupbreedte en recht naar voren. Stel je voor dat je voeten iets in de grond zakken of dat er wortels uit de voeten in de grond groeien. Wanner je stevig staat en je de grond goed onder je voelt, kun je je voorstellen een buigzame, ranke rietstengel te zijn. Een zachte wind laat je in alle richtingen bewegen. Soms komt de wind van boven en buigt je, dan richt hij je enigszins op. Als de wind gaat liggen kom je in je eigen middelpunt tot rust.
Spreuk:
Veel mensen koesteren jarenlang bepaalde dromen en ambities. Er komt echter pas schot in de zaak als je begint met het leerproces. Gewoon door te doen!
Zoek mensen om je heen die je op ideeën brengen en je motiveren. Iedereen heeft inspiratie en aanmoediging nodig bij belangrijke veranderingen.
Realiseer je dat grote veranderingen nooit in één keer tot stand komen. Het is een proces van vallen en opstaan dat soms jaren kan duren.
(Uit: dromen, durven doen van Ben Tiggelaar)
