De natuur en yoga

Breng eens jouw bewustzijn naar de vele subtiele geluiden van de natuur- het ritselen van de bladeren in de wind, vallende regendruppels, het gezoem van een insect, het eerste lied van de vogels bij het aanbreken van de dag. Geef jezelf over aan de kunst van het luisteren. Achter die geluiden gaat iets groters schuil: een heiligheid die je met het denken niet kunt begrijpen, alleen maar beleven!

Kijk eens naar een dier, een bloem, een boom en merk op hoe hij rust in ZIJN. Het is zichzelf. Het heeft een enorme waardigheid , onschuld en heiligheid. Het is een harmonie, waarvan niet alleen de natuur vervuld is maar die ook in jouzelf zit, wist je dat?

Een grote stille ruimte houdt de hele natuur in haar armen. Zij houdt ook jou vast.

De natuur kan je naar stilte brengen. Dat is het geschenk van de natuur aan jou. Als je waarneemt en je bij de natuur aansluit en het veld van de stilte, wordt dat veld doordrongen van je bewustzijn. Dat is jouw geschenk aan de natuur.

 

 

 

 

 

 

Oefening:

Loopmeditatie:

Loopmeditatie is mediteren terwijl je loopt.

Loop wat langzamer dan je gewend bent. Je loopt niet om een bepaalde plaats te bereiken. Je hoeft je niet te haasten. Loop ontspannen en rechtop. Kalm en zelfbewust, het gezicht ontspannen, het hoofd recht op de romp, schouders laag. Wees je bewust van elke stap die je zet. Voel hoe je voet met de hiel de grond aanraakt, merk op hoe de voet zich afwikkelt. De voetzool buigt, tot je de tenen optilt. In het begin is het misschien onwennig, en naar je eigen idee een beetje raar. Maar na oefening word je venazelf kalm. Geef jezelf de tijd.

Als je een tijdje op het lopen hebt gelet, kun je je aandacht verleggen naar je omgeving. Gebruik je zintuigen. Voel hoe de wind langs je gezicht strijkt, hoor het fluiten van de vogels, ruik het vers gemaaide gras. Als er enige onrust of emotionele pijn in je is, neem die zonder verzet mee in je lopen. Misschien kun je er al lopend vrede me sluiten als je in jezelf zegt: laat het er maar zijn.

Als je merkt dat je gaat haasten, kun je besluiten het tempo te laten zakken. Tot je weer kalm en ontspannen loopt. Als je wilt, kun je ook even stil staan, of een herfstblad van de grond rapen.

Je kunt het lopen combineren met bewust ademen. Dan merk je na een tijdje een ritme. Je zet misschien twee of drie passen tijdens een inademing en twee, of drie of vier tijdens een uitademing. Je merkt het vanzelf.

Zoek een mooi pad op, waar je ongestoord kan lopen. Je loopt dus heel bewust, zonder haast, zelfs zonder doel, alleen maar je pad, en je loopt om het plezier van het lopen zelf. Dat is de praktijk van het hier en nu zijn. Succes!